Napansin n’yo naman siguro antagal na nakatiwangwang ng blog ko, parang yung mga lupain ng mayayaman na hinahayaan lang tubuan ng gubat imbes na ipagkatiwala sa mga pulubing nangangailangan din ng mapapagkakitaan. Ito marahil ay sa katamaran ko ngayong mga panahong ito. Pati na din ang pagkatalo ni Jamby sa pagkapangulo.

Pero kung mapapansin ninyo, merong pakonti-konting nagbabago sa tagiliran ng pahinang ito. Tingnan mo dali! Dun o, sa may kanan. Ayun, yung mumunting reklamo. Para sa mga illiterate kong fans, ang tawag d’yan ay microblogging, kung saan magba-blog ako, pero konti lang sasabihin ko. Mas masaya pati yan,kase mas maraming pumapalag sa mga sinasabi ko. Mas maganda kung may account ka d’yan para masundan mo talaga s’ya araw-araw at makapalag na ren.

Kaya kung sa tingin n’yo ay maghapon lang ako natutulog imbes na halughugin ang utak ko para sa mga panggugulo ng utak ng iba na isusulat dito, mangilabot kayo. Kumakain din naman ako. Isang beses nga lang kase ang lintek na kompanyang pinagsilbihan ko ay panay ang palusot para lamang hindi maibigay ang aming huling bayad.Magaling!

Apir!