
Marami na din siguro kayong nabalitaan na mga kung anu-anong balita na may mga Pinoy na inaapi kung saan-saan sa mundo. O kaya e mga bagay na ginagawa ng mga taga-ibang bansa na nakakasakit sa damdamin ng mga Pinoy. Ang natatandaan ko e yung biscuit na ang pangalan e Filipino. May alam din ako na ang tawag sa mga Pinoy na nars e “chinks” (ewan ko kung bakit naman nakakasakit ito). Tapos yung mga pinarating sa TV show na Desperate Housebitches na pag galing dito sa Pinas e malamang peke na doktor ka.
Ang karaniwang reaksyon naman nating mga Pinoy e iinit agad ang dugo. Syempre mahal na mahal natin ang ating bayan. Taena sino ba namang hindi magagalit, ‘di ba? Ayun kung anuanong protesta at mga shit ang ginagawa para iparating sa mundo ang ating pag kondena sa mga ganitong bagay.
Pero hindi natin siguro napapansin na tayo mismong mga Pinoy e mga promotor din sa diskriminasyon at racism (pota ano ba tagalog nito rasismo? ang sagwa e). Isang halimbawa na lang e ang pagtawag natin sa mga Aprikano ng Negro/Negra (pasintabi po). Alam man natin o hindi, ang salitang ito ay masama para sa kanila. Ang pagkakaintindi ko kase e ito ang tawag sa kanila noong panahong ginawa silang alipin ng mga puti. Kaya pag tinatawag natin sila ng ganito e alipin pa rin ang tawag natin sa kanila. Kapag may kakilala din tayong hindi kaputian ang kulay ng balat (gaya ko), negro na agad ang tawag natin. Aray. Tapos usong-uso pa ngayon yang lintek na mga pampaputi na yan.
Isa pang halimbawa ay ang pagtawag natin sa mga Indians ng Bumbay. Kapag tinawag na Bumbay, iniisip na agad natin na ito ay yung mga taong nagtitinda ng kulambo, timba, tabo at kung anu-ano pang gamit pambahay. Noong bata pa ako, pantakot sa amin ng mga matatanda yang mga bumbay na yan. Nangunguha daw kase sila ng mga bata at sinisilid sa sako. Ampota takot na takot at galit na galit ako sa mga bumbay dati. Nung nalaman ko e napasabi na lang ako, “potakte naman itong mga matatandang ito, sila pa ang promotor ng mga kagaguhan sa ibang taong walang malay.”
Wala na ren akong maisip maidugtong. Ang aral na mapupulot dito ay isipin muna ang sasabihin sa ibang tao dahil hindi natin alam kung makakasakit tayo. Parang medyo malayo pero parang ganun na rin yun. Basta.
Apir!