Mga Reklamo atbp. ni Boy Batikos

Alam kong anibersaryo ng 9-11 ngayon. Pero hindi tungkol dyan ang iba-blag ko dahil alam kong sandamakmak na bloggers na ang gumawa ng post tungkol dyan. Wala ren naman akong maisip na ireklamo pa tungkol dito.

Kaya ang gusto ko na lang murahin ng todo ay ang mga mambabatas kuno na sina Eric Singson at Danilo Suarez. Halos lahat yata ng mamamayang Pinoy, mayaman man o mahirap ay gustong bunutan ng buhok sa ilong ang dalawang to dahil sa ginawa nilang batas na pinaka-KJ sa lahat ng batas na naisulat dito sa Pinas. Ito ay ang batas para hindi na makapag-text ng walang habas ang mga teenagers na nagliligawan sa selpon, o makapag-text ng hindi nag-iisip ng check operator services ang mga magsing-irog, o ang kahit sino pang malaki ang pakinabang sa mga unlimited texting at kung anu-anong pakulo ng mga network providers natin dito. Gusto kase nila na lagyan ng buwis ang bawat napapadalang text message o MMS. At hindi nila yan magagawa kung naka-unlimited texting tayo.

Kung sa bagay, hindi naman ako gumagamit ng serbisyong ito. Pero hindi naman ako palaging sakim. Minsan e iniisip ko ren yung kapakanan ng ibang tao. Maliit lang ang epekto sa akin nito pero sa buong bansa e masyadong malaki kaya nakatawag din ito ng aking pansin. Malaki ang mawawala sa mga network providers ganun din sa mga subscribers. Pero malaki ang papasok na pondo sa gobyerno. Mga P20 bilyon lang naman. Tapos paghahati-hatian ito ng mga tiwaling opisyal ng gobyerno (*ubo* Singson *ubo* Suarez) para makabili ng kotse, makalipad sa ibang bansa, at makakain sa Le Cirque sa New York sa halagang $20,000. Ehem!

Pero bakit nga ba nila naisip ang ganitong pakana? Concerned lang naman sila sa kapakanan ng ating bansa. Masyado na kaseng lumiliit ng lumiliit ang budget ng Pilipinas taon-taon. Kaya naisip nila, as usual, na sa mga mamamayan na lang ulit kunin yung pandagdag sa budget nila sa 2010. E di ba napakagaling nun? Kase milyon-milyon tayong mga nagtetext, e kung may 5 sentimo sila bawat text e di ilang bilyon nga naman ang kikitain nila. Tapos tatamarin na magtext ang mga Pinoy, tapos makakahanap ng ibang way of communication, tapos malulugi ren ang mga kompanya, tapos magsasara o aalis na ng Pinas, tapos balik na naman tayo sa basurahan. Hanggaleng!

Bakit kaya hindi nila naisip na bawasan ang pork barrel nila? O? bawasan man lang ang nilalagay na budget sa military? O bawas-bawasan ang pagti-trip ni Gloria at paggasta ng walang pakialam? O saksakin ng gulok sa tenga ang mga nangungurakot (potek, andamin mamamatay sa gobyerno hahaha)? Kung alin pa yung simple at hindi ganun kakontrobersyal na mga paraan para kumita , yun ang hindi nila ginagawa. Tsk tsk.

Hay nako, Singson, Suarez… mga pauso n’yo talaga. Mga wala siguro kayong textmates hahaha.

Apir!

Ilang linggo na din akong naglalaro ng Mafia at Vampire wars na gawa ng Zynga. Sa fesbuk. Simple lang ang konsepto nya, at kahit na wala ka talagang nakikitang action e babalik-balikan mo, basta ba alam mo sya laruin. Simula nung naglaro ako e hindi na ako tumigil haha.

Pero ang isa sa pinaka-nakakairita sa larong ito ay kapag may gusto kang tirahin na player tapos hindi mo malagay sa hitlist dahil patay na daw. Kahit balikan mo every 10 minutes e patay pa ren. Supposedly kase, bawat 2 hanggang 3 minuto e nadadagdagan ang buhay ng isang player. Pero ewan ko ba kung bakit andami-daming players na gusto kong i-hitlist (lalo na sa vampire wars) pero hindi ko magawa dahil nga dun sa pesteng deds na yun.

‘Di ko ren gaanong trip yung mga consumable items na kailangan sa missions kagaya ng blackmail photos, untraceable cell phones at yung iba pa. Wais nga naman sa part ng mga gumawa ng laro dahil matatagalan ito matapos ng mga manlalaro, pero hindi sya masyadong nakakatuwa. Kailangan mo pa kase na magpabalik-balik dun sa mga natapos mo nang missions tapos tsaka mo magagawa yung missions na kailangan ang mga items na ‘to. Mabuti sa Cuba dahil yung politico corrupto e napoproduce sa bawat tatlong oras kaya hindi na kailangan yung bumabalik pa sa mga lumang missions.

Sa vampire wars e di ren nakakatuwa kapag nakipag-combat ka sa isang player tapos pag natalo ka e anlaki agad ng nawawala sa skill ranking. Pero pag ikaw ang nanalo sa isang player e hindi ganun kalaki ang nadadagdag sayo. Hindi ko nga alam kung bakit kelangan pa ng skill ranking. Dapat ginawa na lang nilang ganun sa mafia wars, palakasan na lang talaga ng miyembro at mga gamit.

Pero kahit may mga nakakainis na parte ang mga larong ito ay nakakaenjoy din naman laruin. Ewan ko ba.

Apir!

Dahil hindi pa ako makapag-reklamo sa kadalihanang a) tinatamad ako, b) wala pang maisip maireklamo, c) busy sa trabaho, at d) busy sa ginagawang proyektong website, inihahatid ko sa inyo ang pinakabagong radio show ng mga may tama: The John Lloy Umali Radio Show.

Ang nasabing radio show ay parang podcast na nasa blog. Madidinig dito ang mga kantang hindi n’yo malamang nadidinig sa radyo. Dahil may tama si JLU hahaha.

Bukod pa sa mga kanta, kasama sa programa nya ang **HORRORSPOKE**. Ang horrorspoke ay isa pa ring pauso ni JLU matagal na. Ito ay ang mga mas nakakatuwang bersyon ng mga sasabihin sa inyo ni Madam Auring. Pwede siguro kayo mag rekwes dun sa komens section ng kanyang blag. At dapat hindi mawala yung horrorspoke ko bukas. Hoy JohnLloy! Kalimutan mo na ang nakaraan natin ‘pag nakalimutan mo ako hahaha.

Apir!

Simula nung grumadweyt ako ng kolehiyo, naka-tatlo o apat na beses din akong nag-apply sa call center. Pero isang beses lang ako natanggap at yun na ang huling beses na ako ay nag-apply. Yung una kong inapplyan ang unang job interview ko ren na naranasan. Wala naman talaga ako balak magtrabaho dun, gusto ko lang masanay na mainterview ng employer para kapag sa totoong trabaho na gusto ko na e hindi na ako masyadong kinakabahan. Maayos naman yung mga naging interview lalo na yung phone interview nung Amerkano. Pero dun sa final interview na dun yata ako bumagsak dahil hindi daw ako confident. Well, anyway, may point naman siguro sya pero ang akin lang, nakapasa ako sa phone interview dahil hindi ako kinakabahan. E di ba ang point naman ng call center e magbigay ng serbisyo sa pamamagitan ng telepono? Pero hindi naman masama ang loob ko dahil dun. Ang sabi na lang sa akin nung babae e tatawagan na lang daw ako.

Sa mga sumunod na inapplyan ko e kesyo malayo daw yung pinag-aralan ko sa inaapplyan kong trabaho, baka daw iwanan ko lang yung trabaho pagkatapos ng training, o wala daw experience. Basta kung anu-anong dahilan. Tapos ang palaging ending e tatawagan ka na lang namin.

Sa lahat ng inapplyan ko e ganyan ang sinasabi sa bandang huli. Nung una e akala ko naman e totoong ganun talaga ang nangyayare. Shempre bergin pa sa pag-aapply e kaya umaasa sa mga salita ng mga interviewer. Pero nung nangyari nang ganun sa pangalawa e nag-isip na ako na puro kalokohan din pala itong mga nag-iinterview sa call center. Actually, ang duduwag nila. Hindi nila kayang sabihin ng harapan dun sa naga-apply na hindi sila tanggap. Meron pa silang pabigay-bigay ng sulat, akala ko naman dati e schedule kung kelan ako babalik yun pala e sasabihin lang na please try again. Ahaha pakshet yan. Again, hindi naman masama ang loob ko sa kanila. Masyado lang nakakaloko. Ayaw makaranas ng awkward moment.

Ang natutunan ko naman e gaguhan lang pala ang laban sa mga ganyang interview. Magsabi ka ren ng kung anu-anong shit na gusto nilang marinig kagaya ng: gusto mong magtagal sa kompanya nila, na sila ang sa tingin mo e number one sa industriya, pagbubutihan mo ng husto ang pagtatrabaho mo, at kung anu-ano pang magagandang salita. Ayun, sa pang-apat ko e nakapasok ren ako hahaha. Pero di ren naman ako nagtagal. Umalis ren ako dahil hindi ko talaga trip dun.

Apir na lang!