Mga Reklamo atbp. ni Boy Batikos

Marami pa ren ang hindi bilib sa lakas at husay ni Manny Pacquiao sa boxing. Kahit nga mga Pinoy e. Mas lalo na ang mga Pinoy. Nakita lang na mas malaki, mas mabigat at mas mahaba ang braso ng kalaban e yun na agad ang iniisip nila na mananalo. Parang hindi nila napanood yung mga nakaraang laban ni Manny kung saan mas malalaki at mukhang mas malakas kesa sa kanya ang mga nakaharap nya sa ring. Pero napabagsak pa ren nya isa-isa ang mga yun. Sobrang sensational ng laban nya kay Miguel Cotto dahil ito ang pampitong weight division na nalabanan at napangibabawan nya.

Hindi naging madali itong huling laban. Umabot ng round 12, pero TKO naman ang desisyon at parang kinagat ng isang pugad ng hantik ang mukha ni Cotto. Mabuti na lang at hindi sya pikon. Tinanggap nya ang pagkatalo at ang pagiging mas magaling na boksingero ni Manny. Masaya panoorin yung laban kahit medyo matagal naghintay. Lalo na nung bumagsak ng dalawang beses si Cotto. Malakas at mabilis talaga ang mga suntok nya. Makikita dun sa mga slow motion na parang niyayanig ang mukha ni Cotto sa bawat suntok na dumadapo sa kanya.

Wala akong pakialam sa mga may ayaw kay Pacquiao. Ang mahalaga para sa akin ay nakakapagbigay sya ng karangalan para sa Pilipinas at patuloy ang pagtulong nya sa mga kababayan nating kailangan ng tulong. Down to earth pa ren sya at humble kahit na mas mayaman? na sya ngayon kesa sa ilang sikat na tao dito sa atin. Sya lang din ang tanging Pinoy na kilala ko na ilang beses na pinagkakaisa hindi lang ang isang lalawigan o bayan kundi ang buong Pilipinas, kriminal man o mga model citizens. Ewan ko lang kung ngayon e may nag-iisip pa ren na staged lang ang mga laban nya. Magaling, basta magaling, yun lang ang talagang masasabi ko.

Apir!

Nagi-guilty ako. Kung kailan ako nagka-interes na bumoto e tsaka ko naman nalaman na hindi na ren ako makakapag-rehistro dahil katapusan na pala nung isang linggo. Sayang. Sana naextend pa.

Dati kase e wala talaga akong pakialam sa mga kumakandidato. Mahirap kase makakita ng politiko na mapapagkatiwalaan. Kumbaga, halos napapagpalit ko na dati ang salitang politiko at manloloko. Actually, sa marami pang ibang salita kagaya ng mandarambong, swapang, tiwali at mga katulad pang salita.

Natuwa ako ng husto sa mga binitawang salita ni Senator Chiz Escudero dun sa Club Filipino. Nadama ko talaga yung mga sinabi n’ya. At hinahangaan ko s’ya sa ginawa niyang pag-alis sa kanyang partido at dun sa sinabi n’yang dahilan. Sana ganun lahat mag-isip ang mga gustong kumandidato pati yung mga nasa posisyon na. Noon ko lang din lubos na naisip na kontrolado nga naman ng partido ang pagpapalakad sa bansa, at hindi sa desisyon talaga ng nakaupo sa tungkulin. Hindi talaga nabibigyan ng pansin yung pangangailangan ng bayan at hindi ren nabibigyan ng totoong hustisya at kaparusahan yung mga tiwaling opisyal na kasama sa partido. Hindi malaya ang mag-desisyon para sa bayan dahil kontrolado ng mga pinuno ng partido ang mga gagawin.

Dati ko pa nagustuhan si Senator Escudero dahil napansin ko na nagtutugma ang pagpanig namin sa iba’t-ibang issue na dumaan dito sa Pilipinas gaya na lang halimbawa nung sa JPEPA. Hindi ren s’ya mapagmalaki gaya nung ibang mga nasa posisyon at makikitang simple lang s’ya. Hindi ko nakikitang imposible na maging Presidente sya ng Pilipinas.

Kung tumuloy man sya sa pagkandidato, dasal na lang siguro ang tangi kong maibibigay na suporta sa kanya.

Apir!

Hindi ko alam pero parang nakalaklak ako ng limang kahong Rogin-E ngayon. Parang gusto kong tumakbo ng hubo’t-hubad sa EDSA, tapos may kasabay na kabayo. Tapos may mga lava flow sa kalsada at may fireworks at kung anu-anong special effects. Dahil kaya Halloween na? Hmm…

Speaking of Halloween, panahon na naman ng katatakutan. At pasensya na sa mga natakot sa mga sinabi ko sa unang talata. Hindi naman talaga sya nakakatakot. Pero disturbing yung mga larawang pumasok sa isip ko hahaha.

Usong-uso ngayong Halloween ang mga bagay na may kinalaman sa kung anu-anong kasamaan. Nandyan yung dugo, mga nasaksak, kalansay, mga maligno, multo, kaluluwa, demonyo, kamatayan at kung anu-ano pang nakakapangilabot na mga larawan. Tapos ang karaniwang batian sa ganitong panahon ay Happy Halloween! Medyo ironic ang dating nya. Dahil hindi naman talaga masaya yung mga bagay na nakakatakot. Pero siguro ay paraan nating mga tao yun para bawasan yung takot na nararamdaman sa mga ganitong bagay. Kumbaga, dinadaan na lang natin sa tawa ang mga bagay na nakakapangilabot sa totoong buhay. Bagama’t hindi ako naniniwala sa mga multo ng mga mahal sa buhay na namatay na nagpapakita na lang sa kisame ng kwarto mo habang natutulog ka, naa-appreciate ko naman dati ang panahong ito. Madalas kase akong maglagay ng eye liner dati para hindi halatang maitim ang mata ko dahil lang sa kapupuyat. At pag Halloween na, hindi na ako tinatanong ng kung anu-ano ng mga kaibigan ko dahil iisipin na lang nila ay dahil ito sa Halloween.

Pero para naman sa mga musmos, kung hindi trick-or-treating ang naiisip nila ay puro mga masasamang pangitain. Unang-una, nakikita nila itong mga dekorasyon sa paligid na puro ka-morbid-an. Tapos ang mga palabas sa TV ay puro horror. At sa mga mas malas e meron pang gumagawa ng prank stunts kaya lalong natatakot ang ilang mga bata. Ginagamit din ito ng mga magulang para mapasunod ang mga bata sa kanilang kagustuhan. Hayang sasabihin na magpapakita ang mumu kapag hindi kumain ng marami. Hindi nila alam ay nadadala ito ng mga bata hanggang sa paglaki. Ang inaakala natin na simpleng panakot lang sa mga bata ay nagiging dahilan din ng pag-iiba ng kanila kilos dahil nakakaapekto ito sa kanilang pag-iisip. Yung iba e nakakalimutan ito habang tumatanda pero merong iba na sa ganitong bagay nagsisimula ang mga kawirduhan sa paglaki. At kahit ikaw siguro e ayaw mong sumusunod ka lang sa kagustuhan ng isang tao dahil takot ka. Sos!

At bago ko itaas ang aking kamay, pakinggan n’yo? muna ang Super Special? Episode Halloween Edition sa John Lloy Radio Show. Dahil pogi ang mystery horrorspoke reader nya hahaha. At panalong-panalo ang Banal na Sandali ni Gad.

Apir!

Para mapaabot sa mas maraming tao ang laman ng mga websites, marami na ngayon sa mga websites ay nakasalin o naka-translate sa mga katutubong wika ng kung anu-anong bansa. Syempre parating kasama dyan ang wikang Pinoy. May ilang websites gaya ng google na kusa nang dederecho sa wikang Filipino kapag nadetect na ang IP address ay galing sa Pilipinas. Marami ren sa kanila ay nagrerecruit ng mga gustong magsalin ng mga salita at pangungusap sa iba’t-ibang wika.

Sa tingin ko ay mabuti naman ang adhikain ng mga websites sa ganitong ginagawa nila. Pero (syempre parating may pero basta dito sa blag ko nakapost) ang hindi maiintindihan ng mga nagpapatakbo ng mga websites na ito ay hindi naman talaga kailangan na isalin pa sa wikang Pinoy ang mga websites nila.

Una sa lahat, halos lahat ng mga Pilipino ay nakakaintindi ng Ingles. Simula pagkabata pa ay naituro na sa atin ito. Pinapagmulta pa sa school minsan kapag hindi sinusunod ang sapilitang pagsasalita ng Ingles kahit na baluktot pa ito. Yung mga salita naman? na ginagamit sa mga websites na ito ay hindi ganun kalalim. Minsan nga ay lalo pang hindi maintindihan kapag isinalin sa Tagalog. Pwedeng lumalim masyado ang mga salita na hindi na maintindihan ito, o maging mababaw naman na hanggang mag-iba na ang kahulugan minsan.

Ikalawa, mas madalas na palpak o kaya ay masagwa basahin ang mga pagsasalin. Minsan ay sumali ren ako bilang translator sa isang sikat na networking website. Maayos naman dahil may botohan para sa pinakamaayos na salin ng mga pangungusap, pero karamihan kase ay puro palpak kaya tinamad na ren ako. Mas lalong lumalabo ang mga sinasabi sa website kapag isinasa-Tagalog. Sa ibang websites din gaya na lang ng wikipedia ay nagiging limitado ang nilalaman ng mga artikulo kapag isinalin na sa Tagalog. Nababawasan ang mahahalagang impormasyon na pwede sanang malaman dun sa Ingles na version. Minsan naman ay walang eksaktong salita sa ating wika na pwedeng gamitin kaya nagiging konyo ang ibang pagsasalin dahil halo ng Ingles at Tagalog na ang nangyayare. Maiinis ka lang kase maiisip mo na si Kris Aquino ang webmaster ng mga websites na ito.

Ang mas lalong masagwang bersyon ay yung mga isinalin lang ng mga bots. Ito yung ginagamitan ng google translate, halimbawa. Basta yung mga pagsasalin na ginagamitan ng automated na web-based program kagaya nga ng unang nabanggit. Sinubukan ko nga ngayon kase trip ko e, eto palpak talaga. Hindi ko alam kung paano naging boogie ang translation nun hahaha.

Syempre wala ren naman talaga akong magagawa kung gusto ito ng mga nagpapatakbo ng mga websites. Ang sa akin lang naman, wala din gaanong kwenta itong ginagawa nila. Mabuti sana kung talagang Pinoy ang gumagawa ng website at Tagalog talaga ang laman (kagaya nito at ng iba pang mga nagkalat na blog). Kapag isinalin lang kase galing sa Ingles e masagwa na. Orayt?

Apir!