Pamamaalam

Ako ay lubos na nagpapasalamat sa lahat ng sumubaybay, nagbasa, pumalag, naligaw, at mga kusang-loob na bumisita at naki-usyoso sa kung ano man ang meron dito sa aking mumunting blog. Bahagi kayo sa mga nagtulak sa akin na magsulat ng magsulat ng mga walang kakwenta-kwentang reklamong nandidito ngayon.

Subalit sa puntong ito ay pinipili ko nang wakasan ang aking pagsusulat at itago na lang sa aking sarili ang lahat ng mga reklamo, himutok at pagbatikos sa kung ano man ang pangit kong nakikita. Ito ay isa sa mga hakbang ko upang gawing mas pribado ng kaunti ang laman ng aking isipan at mga nararanasan sa araw-araw.

Pipiliin ko na din na iwan ang mga naisulat ko nang mga batikos para sa mga gustong makabasa. Alam kong hindi naman magaling ang aking pagsusulat at ito ay pawang bugso lamang ng damdamin dala ng matinding pagka-inis at galit sa mga bagay-bagay na kapuna-puna sa paligid ko. Kayo ay malayang pumalag at magsalita ng inyong mga komento sa mga nasabi ko. Mababasa ko pa ren naman ang mga ‘yun pero malamang ay hindi na din ako sumagot.

Muli ay nagpapaabot ako sa inyo ng taos-pusong pasasalamat at sa kabilang bahagi ay isang pamamaalam. Nakakalungkot man na hindi ko na naituloy ang aking planong magsarili ng domain, pero para na ren siguro sa ikabubuti ang ginawa kong ito. Nawa ay nakapagbigay ako ng panandaliang aliw sa mga nalulungkot at pumukaw sa isipan na naghahanap ng mas malalim na kasagutan sa mga tanong sa pang araw-araw na pamumuhay.

Paalam sa inyo pagpalain nawa tayong lahat ng Diyos.

-boybati