Mga Reklamo atbp. ni Boy Batikos

Ang Mga Reklamo atbp. ni Boy Batikos ay taos-pusong nakikiramay sa mga naging biktima ng karahasan sa Maguindanao. Bagama’t hindi pormal, bahagi na rin ng mass media ang blog na ito at sa ganung konteksto ay kasali ito sa mga nagdadasal na magkaroon ng katarungan para sa mga walang-awang pinatay na mga inosenteng tao at mga media men.

Sa mga taong responsable sa madugong krimen na ito, hinding-hindi kayo makakatakas sa inyong ginawa. Marahil ay kaya n’yong linlangin ang tao ngunit sa mata ng Diyos ay wala kayong takas. Matitikman n’yo rin balang araw ang ginawa ninyo, maging utos lang ito sa inyo o plinano n’yo mismo.

Sana ay hindi palampasin ng gobyerno ang pinakamasamang karahasang pulitika sa buong kasaysayan ng Pilipinas. Huwag sanang tumigil ang mga ahensyang tumutugis sa mga kriminal at nagsisiyasat sa mga pangyayari hanggang sa mapanagot ang lahat ng mga may kasalanan.

Kilala n’yo ba si Mareng Kayod? Ang kumare ng  bayan? Wala ka pala eh… hindi ka updated sa pinakamalanding komiks ng taon. Walang iba kundi ang komiks ng Meralco.

Kelan ko lang nabigyan ng pansin ang isang papel na kasama kapag dumadating ang bill namin sa koryente. Kapag nakita ko na kase kung magkano ang babayaran ay nawiwindang agad ako kaya hindi ko na napapansin yung iba pang mga papel na kasama sa loob ng sobre.

Ang nilalaman ng komiks na ito ay yung mga impormasyon tungkol sa Meralco, mga serbisyong binibigay nila, mga alternatibo sa pagbabayad at mga paalala. Pero ang lubos na nakatawag ng pansin ko ay ang ending ng bawat komiks. Lahat kase ay nagtatapos sa paglaladlad ng kalandian ni Mareng Kayod. Isang halimbawa na lang itong episode na to:

Sinama ni Mareng Kayod ang kumare nya para magbayad ng bill sa Meralco at laking gulat ng kumare nya dahil walang pila at mabilis sila nakapag bayad (saan kayang branch ito, gusto kong dumayo). Tapos dumating ang uber friendly na empleyado ng Meralco at nagbigay ng dagdag impormasyon sa magkaibigan. Pwede naman palang magbayad ren gamit ang credit card, telepono, cell phone at Internet banking. Akalain mo nga naman, anlaking ginahawa! Pero ayaw ni Mareng Kayod sa mga nabanggit na paraan ng pagbabayad. Tinanong naman sya ni kumare nya kung bakit e mas naging convenient na nga. At ang sagot nya, “Ampopogi mga tao dito eh!”, sabay yakap at dikit ng dede sa biglang nag-blush na friendly employee (na malamang e may asawa na). Hanlandi! Hahaha…

Apir!

PS. Nasa komens section yung iba pang episodes.

Marami pa ren ang hindi bilib sa lakas at husay ni Manny Pacquiao sa boxing. Kahit nga mga Pinoy e. Mas lalo na ang mga Pinoy. Nakita lang na mas malaki, mas mabigat at mas mahaba ang braso ng kalaban e yun na agad ang iniisip nila na mananalo. Parang hindi nila napanood yung mga nakaraang laban ni Manny kung saan mas malalaki at mukhang mas malakas kesa sa kanya ang mga nakaharap nya sa ring. Pero napabagsak pa ren nya isa-isa ang mga yun. Sobrang sensational ng laban nya kay Miguel Cotto dahil ito ang pampitong weight division na nalabanan at napangibabawan nya.

Hindi naging madali itong huling laban. Umabot ng round 12, pero TKO naman ang desisyon at parang kinagat ng isang pugad ng hantik ang mukha ni Cotto. Mabuti na lang at hindi sya pikon. Tinanggap nya ang pagkatalo at ang pagiging mas magaling na boksingero ni Manny. Masaya panoorin yung laban kahit medyo matagal naghintay. Lalo na nung bumagsak ng dalawang beses si Cotto. Malakas at mabilis talaga ang mga suntok nya. Makikita dun sa mga slow motion na parang niyayanig ang mukha ni Cotto sa bawat suntok na dumadapo sa kanya.

Wala akong pakialam sa mga may ayaw kay Pacquiao. Ang mahalaga para sa akin ay nakakapagbigay sya ng karangalan para sa Pilipinas at patuloy ang pagtulong nya sa mga kababayan nating kailangan ng tulong. Down to earth pa ren sya at humble kahit na mas mayaman  na sya ngayon kesa sa ilang sikat na tao dito sa atin. Sya lang din ang tanging Pinoy na kilala ko na ilang beses na pinagkakaisa hindi lang ang isang lalawigan o bayan kundi ang buong Pilipinas, kriminal man o mga model citizens. Ewan ko lang kung ngayon e may nag-iisip pa ren na staged lang ang mga laban nya. Magaling, basta magaling, yun lang ang talagang masasabi ko.

Apir!

Nagi-guilty ako. Kung kailan ako nagka-interes na bumoto e tsaka ko naman nalaman na hindi na ren ako makakapag-rehistro dahil katapusan na pala nung isang linggo. Sayang. Sana naextend pa.

Dati kase e wala talaga akong pakialam sa mga kumakandidato. Mahirap kase makakita ng politiko na mapapagkatiwalaan. Kumbaga, halos napapagpalit ko na dati ang salitang politiko at manloloko. Actually, sa marami pang ibang salita kagaya ng mandarambong, swapang, tiwali at mga katulad pang salita.

Natuwa ako ng husto sa mga binitawang salita ni Senator Chiz Escudero dun sa Club Filipino. Nadama ko talaga yung mga sinabi n’ya. At hinahangaan ko s’ya sa ginawa niyang pag-alis sa kanyang partido at dun sa sinabi n’yang dahilan. Sana ganun lahat mag-isip ang mga gustong kumandidato pati yung mga nasa posisyon na. Noon ko lang din lubos na naisip na kontrolado nga naman ng partido ang pagpapalakad sa bansa, at hindi sa desisyon talaga ng nakaupo sa tungkulin. Hindi talaga nabibigyan ng pansin yung pangangailangan ng bayan at hindi ren nabibigyan ng totoong hustisya at kaparusahan yung mga tiwaling opisyal na kasama sa partido. Hindi malaya ang mag-desisyon para sa bayan dahil kontrolado ng mga pinuno ng partido ang mga gagawin.

Dati ko pa nagustuhan si Senator Escudero dahil napansin ko na nagtutugma ang pagpanig namin sa iba’t-ibang issue na dumaan dito sa Pilipinas gaya na lang halimbawa nung sa JPEPA. Hindi ren s’ya mapagmalaki gaya nung ibang mga nasa posisyon at makikitang simple lang s’ya. Hindi ko nakikitang imposible na maging Presidente sya ng Pilipinas.

Kung tumuloy man sya sa pagkandidato, dasal na lang siguro ang tangi kong maibibigay na suporta sa kanya.

Apir!